
ปั่นหนังว้อง คืออะไร ทำไมถึงฮิตในยุคอดีต
- MY Kismet
- 165 views

ปั่นหนังว้อง คืออะไร ทำไมถึงฮิตในยุคอดีต หลายคนอาจมีคำถาม ว่ากีฬาชนิดนี้ เกิดขึ้นมาได้ยังไง แต่กีฬาชนิดนี้ พบได้ในภาคเหนือ เป็นที่นิยมในกลุ่มเด็ก ที่มีการแข่งขัน เพื่อการเอาชนะ และถือเป็นกีฬายอดฮิต ในช่วงยุคอดีต แทบทุกพื้นที่ ภายในภาคเหนือ จะมีการแข่งขันนี้อยู่
หลายคนยังไม่รู้จักคำว่า “หนังว้อง” วันนี้จะมาบอกถึงความหมาย หนังว้องนั้นเป็นภาษาเรียกท้องถิ่น ของชาวภาคเหนือ หากจะเรียกให้เข้าใจง่ายๆ ก็คือหนังยาง หรือเรียกอีกชื่อว่า ยางรัดแกง หากพูดแบบนี้แล้ว ทุกคนคงจะเข้าใจมากยิ่งขึ้น
หนังยาง มีการคิดค้นและผลิตขึ้น มานานกว่า 180 ปี โดยผู้คิดค้นคนแรกคือ “สตีเฟน เพอร์รี่” (Stephen Perry) เป็นผู้ที่ได้รับ การจดสิทธิบัตรผู้คิดค้นหนังยาง เป็นคนแรกของโลก และยังเป็นผู้ที่เข้าสู่ วงการหนังยางมายาวนานที่สุด การจดสิทธิบัตรนี้ ได้เกิดขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1845 โดยสมัยนั้น การใช้ยางสามารถนำมา ห่อกระดาษต่างๆ
โดยการผลิตในสมัยนั้น ทางสตีเฟน เพอร์รี่ และเพื่อนชื่อ โทมัส บาร์นาบาส ดาฟต์ ได้เริ่มการคิดค้น จากการที่พวกเขา ได้รู้จักคุณสมบัติของยาง ว่ามีความยืดหยุ่นสูง และสามารถทนต่อ ความร้อนได้ดี ขั้นตอนการผลิตของพวกเขา คือการที่ให้น้ำยาง ไหลวนลงไปยังท่อเล็ก และทำให้แห้ง จากนั้นตัดเป็นวงเล็กๆ
ที่มา: จุดกำเนิดความเหนียว [1]
สำหรับความเหนียวทนทาน นอกจากคุณสมบัติของน้ำยางแล้ว ยังมีการสืบทราบ และค้นพบว่า ชาวเมโสอเมริกา ชนเผ่าดั้งเดิม ของประเทศอังกฤษ ได้มีการผลิตวัสดุ ยืดหยุ่นคล้ายยาง ผลิตเพื่อใช้มัดสิ่งของ และใช้ทำรองเท้า มาก่อนหน้านี้แล้ว เมื่อหลายพันปีที่ผ่านมา
โดยพวกเขานั้น ได้ใช้น้ำยางพารา ผสมเข้ากับน้ำ ที่สกัดออกมาจากต้น Morning Glory น้ำของต้นนี้ จะไปเพิ่มคุณสมบัติ ให้กับยางพารา ทำให้มีความแข็งตัว สามารถกำหนด ความยืดหยุ่นของน้ำยางได้ เมื่อผสมเข้าไปจำนวนมาก จะทำให้ยางแข็ง แต่ยังมีความนิ่มอยู่ พวกเขาใช้นำมาทำ เครื่องประดับ และรองเท้า
การทำหนังว้องหรือ หนังยางในปัจจุบันนั้น มีขั้นตอนการผลิต ค่อนข้างจะคงรูปแบบเดิม แต่จะมีการสร้างโรงงาน และวัสดุอื่นๆ เพื่อเพิ่มกำลังการผลิต ให้ได้มากขึ้น เพื่อให้ผลิตทันต้องการ ของกลุ่มผู้บริโภค ในยุคปัจจุบัน และให้เพียงพอ ต่อการขยายตัว ของเศรษฐกิจ
หนังยาก จะมีวัตถุดิบหลักนั้นคือยางพารา ที่จะรับซื้อมาจากชาวสวนโดยตรง หรือรับซื้อจากพ่อค้าคนกลาง เมื่อซื้อมาแล้ว น้ำยางจะถูกเทบรรจุใส่ถุงขนาดใหญ่ และกวนให้เป็นของเหลว จากนั้นใส่สี ตามความต้องการ และนำท่อจำนวน 12 ท่อ ที่เชื่อมติดกับแผ่นไม้ จุ่มลงไปในน้ำยาง และนำขึ้นไปตาก
ซึ่งก่อนนั้นตอนจุ่มยาง แต่ละโรงงานจะมีการเติมสารเคมีต่างๆ เพื่อเพิ่มคุณสมบัติความเหนียว ความทนทาน และอื่นๆ ลงไปในน้ำยางก่อน และเมื่อตากน้ำยาง จากท่อจนแห้งสนิทแล้วนั้น ก็สามารถลอกเอาแผ่นยางออก และนำมาตัดเป็นวงเล็กๆ บรรจุใส่ถุงพร้อมขาย
ที่มา: ที่มาและวิธีการทำยางวง [2]

สำหรับกีฬาปั่นหนังว้องนี้ เป็นกิจกรรมที่ นิยมมากในกลุ่มเด็ก จะรวมตัวกัน เพื่อจัดการแข่งขัน เอาชนะการเล่นหนังว้อง เพื่อเพิ่มความสนุก ในแต่ละวัน โดยกีฬานี้เป็น วัฒนธรรมท้องถิ่น ของคนในภาคเหนือ ที่มีการเล่น มาตั้งแต่ในยุคโบราณ ผู้เข้าแข่งขันส่วนมาก จะเป็นเด็กผู้ชาย
กีฬาปั่นหนังว้อง ยังเป็นอีกหนึ่งกีฬา ที่ไม่มีความรุนแรง เข้ามาเกี่ยวข้อง แต่จะเป็นการเอาชนะ โดยการตั้งกติกา จากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง เพื่อให้มีผลการแพ้ชนะ โดยอุปกรณ์หลักคือ หนังว้อง หรือหนังยางรัดสิ่งของ สถานที่แข่ง ก็จะเป็นตามพื้น ที่มีความเรียบ พื้นห้อง หรือพื้นไม้เท่านั้น
วิธีการเล่น ผู้เล่นทั้ง 2 ฝ่าย จะต้องนำหนังยางมาคนละ 1 เส้น นำยางสองเส้นนี้ ประกบเข้าด้วยกัน และนำฝ่ามือ ถูให้ยางสองเส้นพันกันเป็น รูปทรงเกลียวบิดไปมา หากผู้เล่นฝ่ายใด สามารถแกะยางนี้ออกได้ จะเป็นผู้ชนะ และจะได้ยางของอีกฝั่ง ไปเป็นของรางวัล
แต่หากแกะไม่ได้ ในเวลาที่กำหนด จะต้องเปลี่ยนในอีกฝ่ายเป็นผู้แกะ เมื่อยังไม่มีใครแกะได้ จะต้องดำเนินเกมต่อไปเรื่อยๆ จนกว่าจะมีผู้ชนะ นอกจากจะมีผู้เล่นแล้ว ทั้ง 2 ฝ่ายจะมีกองเชียร์ ที่จะคอยมาให้กำลังใจ และช่วยทำให้ บรรยากาศสนุกมากยิ่งขึ้น
โดยเกมนี้จะเป็นที่นิยม ในกลุ่มเด็กผู้ชายเท่านั้น กลุ่มเด็กผู้หญิงในอดีต จะมีความเป็นกุลสตรีสูง ไม่นิยมมาเล่น เพราะการเล่น 1 ครั้ง จะมีสถานที่แตกต่างกันไป อาจจะมีการเล่นบนพื้น ที่มีฝุ่นจำนวนมาก อาจจะทำให้สกปรกได้ การเล่นกีฬานี้ จึงเป็นกีฬายอดฮิต ของเหล่าเด็กชายทั้งหลาย ในยุคอดีต
ที่มา: ปั่นหนังว้อง [3]
ในปัจจุบันหนังว้อง มีการผลิตเพิ่มมากขึ้น และสามารถหาได้ง่าย ตามท้องตลาด หรือสามารถเก็บสะสม จากการซื้อของที่ใช้ หนังว้องหรือหนังยางรัดได้ พบได้ทั่วไป เมื่อมีสิ่งที่พบเจอได้ง่ายแบบนี้แล้ว ทางการศึกษา และคณะครูต่างๆ ได้คิดค้นการนำหนังยาง มาเป็นสื่อ การเรียนการสอน ให้สำหรับเด็ก
เพื่อทำให้เด็กเหล่านี้ มีสมาธิมากยิ่งขึ้น โดยเกมที่ครูนิยมทำกัน คือเกมการตัดหนังยาง โดยการที่จะให้หนังยางลอยน้ำ และเด็กต้องใช้เครื่องมือในการตัก การทำแบบนี้จะทำให้เด็ก มีสมาธิเพิ่มมากขึ้น และจดจ่ออยู่กับ สิ่งที่กำลังทำอยู่ ได้มากยิ่งขึ้น
หากสนใจดูขั้นตอนการเล่นเพิ่มเติมคลิกได้ที่ tiktok.com
บทสรุป ปั่นหนังว้อง คืออะไร ใครบ้างที่เล่นกัน เป็นกีฬาเล็กๆ ประจำภาคเหนือ ที่นิยมกันในกลุ่มเด็ก และจะพบเห็นในเด็กผู้ชาย การเล่นนี้สามารถ เล่นได้ทุกพื้นที่ ที่เป็นพื้นเรียบ และใช้อุปกรณ์จำนวนน้อย จึงสามารถหาเวลา เพื่อเล่นได้ตลอด ไม่มีการใช้ความรุนแรง จึงเป็นกีฬาที่ผู้ปกครอง นิยมให้เล่นกัน
สำหรับการแข่งขัน ในหนึ่งรอบนั้น จะใช้ผู้เล่น 2 คน แบ่งฝั่งละ 1 คน โดยกองเชียร์แต่ละฝั่ง จะมีได้จำนวนไม่จำกัด และสิ่งที่ต้องเตรียม ก่อนเข้าการแข่งขัน คือหนังยางจำนวนมาก เพราะการแข่งขันนี้ ไม่มีเวลากำหนดที่แน่นอน จะขึ้นอยู่ตามความพึงพอใจ ของผู้เล่นแต่ละฝ่าย
เพราะหนังว้อง จะมีความยืดหยุ่นสูง และเป็นวัสดุที่หาได้ง่าย ราคาไม่แพง ในยุคสมัยนั้น เริ่มมีการใช้หนังยาง ในการรัดสิ่งของต่างๆ ถือว่าเป็นของติดบ้าน ที่ทุกบ้านต้องมี จึงสามารถนำมาเป็น วัตถุในการเล่นได้ อีกทั้งยังมีขนาดเล็ก สามารถพกพาไปได้ทุกที่ และหากเล่นชนะ ยังจะได้นำกลับบ้านอีกด้วย

